Wybierając kolejne książki do przeczytania,
często zwracam uwagę nie tylko na okładkę, recenzję, ale także wydawniczy opis.
Jest on dla mnie pierwszym rozdziałem powieści, dzięki niemu wkraczamy w świat
magii fantastyki. Powinien być chwytliwy. Wiem, że redakcja książek i
wydawnictwa przykuwają dużą uwagę do nich, znają treść i w skrupulatny,
plastyczny sposób muszą zabrać czytelnika do świata, który stworzył autor. Rzadko
pisząc recenzje na moim blogu kopiuje i pokazuje wam opis z okładki, ale…
według mnie jest bardzo, bardzo dobry.
Żyje
się tylko raz? Nie w tym świecie, tutaj prawdziwe życie zaczyna się dopiero po
śmierci. Jesteś pełnoletni? A więc pora zdecydować, czy będziesz wyznawać
zasady Trojki, czy Miriady. Te dwie frakcje toczą zaciekłą walkę o dusze
Niezwerbowanych i prawie nigdy nie grają czysto. Te
dwie frakcje toczą zaciekłą walkę o dusze Niezwerbowanych i prawie nigdy nie
grają czysto.
Tenley
została naznaczona już w chwili narodzin. Jest obdarzona wielką mocą. I Trojką,
i Miriada nie cofną się przed niczym, by ją przeciągnąć na swoją stronę. Wciąż
nie zdecydowała, dokąd chce trafić po śmierci, a nie wie, że los przygotował
dla niej kilka niemiłych niespodzianek.
Prawda, że zachęcający do sięgnięcia po książkę? Definitywnie
jest on wielkim plusem.
Czytając „Firstlife. Pierwsze życie” korespondowałam z
koleżanką, która też w tym czasie zgłębiała się w twórczość Geny Showalter.
Razem kroczyłyśmy przez stworzony świat. Na początku nie mogłyśmy powstrzymać
zachwytów. Wszystko zaczyna się od humorystycznej wymiany wiadomości, która
dała mi nadzieję, że powieść porwie moje miękkie serce, niestety potem poznałam
bohaterkę i wszystko prysło jak bańka mydlana.
Kolejnym plusem jest tło fabuły. Gena w bardzo umiejętny
sposób stworzyła dwa równoległe światy, konkurencyjne, tak naprawdę do końca
nie wiemy, który jest tym dobry, a który złym. Trójka symbolizuje jasność,
klarowność, a Miriada jest kreowana na mniej przyjemny. Kolejnymi atutami są - wątek
miłosny, nietuzinkowy, porywający, oraz motywy bohaterów, które zawsze są niejasne.
Nie lubię w swoich recenzjach opisywać złych rzeczy na
temat książki. W „Firstlife” czegoś mi brakowała, nie polubiłam głównej
bohaterki i miałam straszny problem, aby brnąć przez fabułę. Przeszkadzała mi i
uważam, że bez niej ta powieść byłaby rewelacyjna. Jej wybory doprowadzały mnie
do szewskiej gorączki, ale całość prezentuje się dobrze.
Powinniście sięgnąć po nią, pomimo, że nie podobała mi
się do końca. Czytałam różne opinie i większość się podoba, coś musi w niej być
J
Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu HarperCollins.
